Tuesday, August 24, 2010

...மௌன மொழி...

கடலைவிட்டு பிரிந்த போதும்
சமுத்திரத்தின் ஒலி
சங்கினுள் கேட்கும் !
என்னை நீ பிரிந்த போதும்
உந்தன் குரல்
என்றும் 
என்னுள்  ஒலிக்கும் ! 

...suga...

Sunday, August 1, 2010

...கரடிக்குட்டி...

காதலன் என்ற காலன்
அம்பினால் என் இதயத்தை
தெய்தான்.
ஆறாத காயத்தில்
இரத்தம் கசிய ,
தீர்வாய் வந்தவன் நண்பன்.
வேதனையும் சிரிப்பையும்
பகிர்ந்தவன்.
ஆர்ப்பாட்டமில்லாத அன்பு ,
வலியை மறந்த நாட்கள் ,
பாதுகாப்பான உணர்வு - இவை
அனைத்தையும் தந்தவன் .
தந்தையை போல் அறிவுரை பொழிந்து,
அன்னைபோல் அரவணைத்து,
சோதரன் போல் சண்டை இட்டு,
குழந்தை போல் குறும்புகள் செய்து ,
காதலை விட சுகமானது நட்பு - என்று
விளங்கவைத்தவன் , அனால்
கிழிக்கப்பட்ட இதயத்திற்கு மட்டும்
மருந்தை விடுத்து
நஞ்சை தடவி விட்டு போனது ஏனோ ?
"சிவசங்கரன்" ஆனதால் - அழிக்கும்
கடவுளோ நீர் ?
உன்னிடம் கூறியதில்லை
எனக்கு இணையாக
உன்னை நேசிக்கிறேன் என்று .
இப்போது சொல்ல
தவிக்கிறேன்- அனால்
வெகு தொலைவில் நீ .......
உரக்க பேசி அழைக்க நினைக்கையில்
வேதனை தொண்டைகுழியில் சிக்கி
என்னை மௌனமாக்குகிறது .
கண்களில் கண்ணீர் கசிய
நீ சென்ற பாதை நோக்கி நிற்கிறேன்
நட்பால் கரங்கள் கோர்க்க
மீண்டும் வருவாய் என ...................

...நாய்குட்டி...