Sunday, February 20, 2011

...இமைகளின் நிழலில்...

உன் முனகல்கள் கேட்காமல் 
என் பொழுதுகள் விடியும் ...

நீ தூங்க நான் சொல்லும் 
நரி கதையும், பூனை கதையும் 
உறங்கிப்போய் இருக்கும் ...

காதலை உன்னிடம் சொல்லும்போது 
சலனப்பட்டு சிரிக்கும் நீ -
பலமுறை நான் சொன்னபின்னும் 
அசையாது நின்றிருப்பாய் புகைபடத்தில் ...

நான் ரசிக்கும் உன் சிரிப்பும் 
"சாட்"டில் "ஸ்மைலி"யாய்  மாறி இருக்கும் ...

உன் குரல் கேட்காமல் 
மாய்த்துகொண்டிருக்கும் என் கைபேசி ...

நீ வீடு திரும்பும் நாள் எண்ணி
என் விரல்கள் தேய்ந்து இருக்கும் ...

ஆர்பரிக்கும் உலகம் 
எனக்கு மட்டும் நிசப்தமாய் ,
உன் நினைவுகள் மட்டும் 
எனக்கு துணையாய் ...

கடல் தாண்டி இருக்கும் உன்னிடம் ,
நம் சுவாசம் கலந்த காற்று,
உன்னை தொட்டு செல்லும்போது
காதோடு என் காதல் சொல்லும்...

நம் பிம்மங்கள் காட்டும் வெண்மதியும் 
உன் பார்வைபடும் நேரம் 
என் ஏக்கம் சொல்லும் ...
உணராது விட்டு விடாதே ...
தேயும் நிலவு தேய்ந்தே போகும் !

அருகே நீ இல்லாமல் ,
வெறுமையாகி போன 
பிரமாண்டமான பிரபஞ்சம் ,
தேவையில்லை நான் வாழ .....
உன் கண் இமைகளின் 
நிழலே போதும் -
நிம்மதியாய் உயிர்திருப்பேன் ...... 

Gonna miss u :(

...சுகன்யா...