Thursday, March 24, 2011

...உன்னை சரணடைகிறேன்...

கண்ணீர் துடைக்கும் உன் இதழ்கள் 
ஊடுருவும் காதல் பார்வைகள் 
மடிசாய்த்து தலை கோதும் விரல்கள் 
கதை சொல்லி உணவூட்டும் இரவுகள் 
ஆறுதலாய் சாய்த்து கொள்ளும் நெஞ்சம்

பாதுகாப்பான உள்ளங்கை வெப்பம்
குழந்தையை போல் கொஞ்சல்கள்
சிரிப்பதற்காக சின்ன சின்ன பொய்கள் 
முத்தம் வேண்டி சிணுங்கல்கள்
கவர்வதற்காக எழுதும் காதல் கவிதைகள்

கொஞ்சப்படுவதற்காய் காட்டும் செல்ல கோபங்கள்
மன்னிப்பு வேண்டி ஏங்கும் விழிகள்
சமாதானமாய் தரும் முத்தங்கள்
இதமான அணைப்புகள் 
மூச்சு காற்று வெப்பத்தில் தூக்கம்

இன்னும் எத்தனையோ...........

ஒவ்வொரு நிமிடமும் 
கவிதையாய் காதலிக்கும் உன் 
கதை சொல்ல கிறுக்கல்கள் போதாது...
வாழ்நாளின் எண்ணிக்கையும் போதாது...

இத்தனை காதலுக்கும் பதிலாய் 
என்னால் என்ன தந்துவிட முடியும் ,
கடைசி மூச்சு வரை 
என் அருகாமையை தவிர ?

உன்னையே சரணடைகிறேன் 
என் உயிரின் உருவம் நீ என.......!  

8 comments:

  1. என்ன ஒரு அருமையான ஆழ்மன வெளிப்பாடு

    கிரேட்

    வாழ்த்துக்கள்

    விஜய்

    ReplyDelete
  2. உனக்கும் சேர்த்து சுவாசிக்கிறேன்
    என்பது பொய்.
    உன்னையே சுவாசிக்கிறேன்
    அதுதான் மெய்.

    அது போன்ற ஒரு கதையா.

    வலியை ரொம்ப நல்லா எழுதி இருக்கீங்க சகோதரி.

    வாழ்த்துக்கள்

    ReplyDelete
  3. ரொம்ப நன்றி விஜய்.....

    உங்களுக்கும் வாழ்த்துக்கள்!

    Keep reading.....

    ReplyDelete
  4. @ Kamalesh
    //உனக்கும் சேர்த்து சுவாசிக்கிறேன்
    என்பது பொய்.
    உன்னையே சுவாசிக்கிறேன்
    அதுதான் மெய். //

    அழகான வரிகள் ....

    நன்றி சகோதரரே !

    ReplyDelete
  5. dont know what to say..

    great..

    ReplyDelete